LC9 | Ch. Perriand, Le Corbusier, P. Jeanneret | 1927

Charlotte Perriand, francuska architektka i projektantka, wierzyła, że dobre wzornictwo może pomagać budować nie tylko funkcjonalne przestrzenie do życia, lecz także lepsze społeczeństwo. Fascynowała ją stal i metal, promowała wzornictwo modułowe oraz przemysłowe, a jednocześnie czerpała inspiracje z natury i japońskiego rzemiosła. Była wybitną twórczynią, która nie tylko współpracowała z Le Corbusierem, ale również pozostawiła trwały ślad w europejskim designie.

Urodziła się w 1903 roku w Paryżu. Jej rodzice zajmowali się krawiectwem haute couture. Za namową matki rozpoczęła naukę w École de l’Union Centrale des Arts Décoratifs, gdzie skupiła się przede wszystkim na architekturze wnętrz i projektowaniu mebli. Choć na uczelni wciąż dominowała secesja i dekoracyjne motywy, jej mottem było już wtedy hasło „piękno w użyteczności”. Charlotte najbardziej interesowały nowoczesne, minimalistyczne rozwiązania.

Dorastała w czasie dynamicznej transformacji – przejścia od tradycji do nowoczesności – i zafascynowana była maszynami, ich konstrukcją oraz surową estetyką. Zachwycała ją przejrzystość szkła i odważne, modernistyczne zestawienia materiałów. Chętnie korzystała też z zajęć organizowanych w dużych domach towarowych, które posiadały własne warsztaty projektowe. Uczęszczała między innymi na wykłady w Galeries Lafayette w Paryżu, gdzie uczestnikom stawiano wyzwania projektowe, mające owocować praktycznymi rozwiązaniami gotowymi do wdrożenia. Jej prace zostały wybrane i zaprezentowane na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Nowoczesnej Décoratifs et Industriels Modernes w 1925 roku.