FK10 Plico Chair | P. Fabricius & J. Kastholm

FK10 Plico Chair to fotel zaprojektowany na początku lat 60. XX wieku przez duet Preben Fabricius i Jørgen Kastholm, uznawany za jedno z kluczowych dzieł tzw. „nowej nowoczesności” w duńskim designie.

Projekt powstał w momencie wyraźnego przesilenia w skandynawskim wzornictwie. Po dekadach dominacji rzemieślniczej tradycji i organicznego modernizmu (Wegner, Mogensen), młodsze pokolenie projektantów zaczęło świadomie inspirować się architekturą międzynarodową, przemysłem i nowymi materiałami. Fabricius i Kastholm należeli do najbardziej radykalnych przedstawicieli tej zmiany.

FK10 wpisuje się w powojenną fascynację mobilnością i elastycznością życia. Lata 60. to czas rosnącej liczby biur, przestrzeni publicznych i nowoczesnych apartamentów, w których mebel miał być funkcjonalny, łatwy do przestawienia i wizualnie neutralny. Koncepcja krzesła składanego nie była już kojarzona z prowizorycznością, lecz z nowoczesnym stylem życia.

Historycznie FK10 bywa zestawiany z projektami modernistów spod znaku Miesa van der Rohe — stalowa konstrukcja i skóra symbolizowały prestiż, racjonalność i technologiczny postęp. Jednak w odróżnieniu od niemieckiego czy amerykańskiego modernizmu, Fabricius i Kastholm zachowali skandynawską powściągliwość i dbałość o detal.

Krzesło było chętnie wykorzystywane w przestrzeniach reprezentacyjnych: salach konferencyjnych, ambasadach i nowoczesnych wnętrzach korporacyjnych. Stało się znakiem nowego języka designu — chłodnego, eleganckiego i międzynarodowego — który świadomie dystansował się od „domowego ciepła” wcześniejszego duńskiego wzornictwa.

Dziś FK10 Plico Chair postrzegany jest jako historyczny symbol przejścia Danii od tradycji stolarskiej ku globalnemu modernizmowi lat 60., bez utraty jakości, dyscypliny i prestiżu.