FK11 Plico Chair | P. Fabricius & J. Kastholm

FK11 Plico Chair to fotel zaprojektowany na początku lat 60. przez duet Preben Fabricius i Jørgen Kastholm, działających w kluczowym momencie transformacji duńskiego wzornictwa.

Projekt powstał w czasie, gdy skandynawski design odchodził od miękkiego, rzemieślniczego modernizmu lat 40. i 50. (reprezentowanego m.in. przez Wegnera) w stronę estetyki bardziej technicznej, międzynarodowej i zbliżonej do modernizmu „industrialnego”. Fabricius i Kastholm byli jednymi z najważniejszych twórców tej zmiany.

FK11 Plico Chair jest silnie związany z powojennym optymizmem technologicznym. W latach 60. stal chromowana, skóra i konstrukcje składane symbolizowały nowoczesny styl życia — mobilny, elastyczny i globalny. Sama nazwa Plico (od „fold” / „składać”) odnosi się do idei mebla, który może się dostosować do zmieniających się potrzeb użytkownika i przestrzeni.

Historycznie fotel ten wpisuje się w nurt europejskiego modernizmu luksusowego, porównywalnego z projektami Miesa van der Rohe czy Le Corbusiera, ale interpretowanego przez skandynawską powściągliwość i precyzję. Fabricius i Kastholm nie odrzucali komfortu, lecz podporządkowywali go klarownej strukturze i inżynieryjnej logice.

FK11 był projektowany z myślą o wnętrzach reprezentacyjnych: biurach, salonach dyplomatycznych, nowoczesnych apartamentach. Stał się symbolem nowego typu elegancji — chłodnej, racjonalnej i kosmopolitycznej — która wyraźnie odcinała się od „domowego” charakteru wcześniejszego duńskiego designu.

Dziś FK11 Plico Chair jest postrzegany jako historyczny punkt zwrotny: moment, w którym duńskie wzornictwo zaczęło mówić językiem globalnego modernizmu, nie tracąc przy tym swojej jakości i dyscypliny projektowej.